Back

ⓘ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਜਨ-ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਹੱਤਪੂਰਨ ਅੰਗ ਹਨ। ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਵਾਂ, ਉਮੰਗਾਂ, ਵਲਵਲਿਆ ਅਤੇ ਉਲਾਸ- ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰਮਨ-ਪਿਆਰਾ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਹੀ ਹੈ। ਲੋਕ-ਨਾਚ ਲੋਕ-ਸਮੂਹ ਦੀ ਸਿਰਜਨ-ਕਲਾ ..



                                               

ਟਿਪਨੀ

ਟਿਪਨੀ ਲਗਭਗ 175 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਲੰਮੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੋਟੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਗਾਰਬੋ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਵਰਗ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਰ ਜਾਂ ਫਰਸ਼ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ ਚੂਨਾ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਡਾਂਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਲੀ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਿਚ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਮ ਦੀ ਏਕਾਵਦਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।

                                               

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਜ

ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਮਨੁਖੀ-ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਵਾਂ ਨੂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਮੁਢਲੀ ਇਛਾ ਤੋਂ ਹੀ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਲੜੀਵਾਰ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾ ਤਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਧਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।ਅੱਜ ਤੋਂ ਕਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਮਨੁਖ ਜਾਤੀ ਅਸਭਿਅ ਸੀ ਉਦੋਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਾਓ ਸੀ|ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਮਨੁਖ ਦੀ ਜਨਮ-ਜਾਤ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ।ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਕ ਸੰਗੀਤ ਹੀ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ।ਮਨੁਖ ਜਦੋਂ ਅਸਭਿਅ ਸੀ ਉਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਅਸਪਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਉੱਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ|ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹੀ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼,ਉਸ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਅਤ ...

                                               

ਚਰੀ ਡਾਂਸ

ਚਰੀ ਡਾਂਸ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਵਿਚ ਇਕ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ। ਚਰੀ ਡਾਂਸ ਇਕ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹਿਕ ਡਾਂਸ ਹੈ। ਇਹ ਅਜਮੇਰ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ਨਗੜ੍ਹ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਚਰੀ ਨਾਚ ਕਿਸ਼ਨਗੜ ਅਤੇ ਅਜਮੇਰ ਦੇ ਗੁੱਜਰ ਅਤੇ ਸੈਣੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਰੀ ਨਾਚ ਵਿਆਹ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ, ਮਰਦ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਅਤੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

                                               

ਨਗਰਵਧੂ

ਨਗਰਵਧੂ ਜਾਂ ਨਗਰ Vadhu ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਗਈ ਸੀ। ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਨਗਰਵਧੂ ਦੇ ਖ਼ਿਤਾਬ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਚ ਫਾਰਮ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਗਰਵਧੂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਨਗਰਵਧੂ ਨੂੰ ਰਾਣੀ ਜਾਂ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਰਾਸਤ ਸੀ; ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਚ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਾਣਾ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੇ ਨਾਚ ਲਈ ਇੱਕ ਨਗਰਵੱਧੂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰਾਂ - ਰਾਜੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।

                                               

ਕੋਰੀਆ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ

ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਕਸਰ ਕੋਰੀਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਲਗਾਤਾਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੋਰੀਆਈ ਲੋਕ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ 20 ਸਦੀ, ਕੋਰੀਆ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆਈ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨੇ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅੰਤਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ. ਜੋਸਿਯਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੋਰੀਅਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।

                                               

ਗੀਤਾ ਮਹਾਲਿਕ

ਗੀਤਾ ਮਹਾਲਿਕ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਓਡੀਸੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਾਚ ਦੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਵਿਸਥਾਰਕਰਤਾ ਵਜੋਂ, ਅੱਠ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨਾਚ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਵਾਂ ਬਦਲੇ 2014 ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

                                               

ਸੁਜਾਤਾ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ

ਸੁਜਾਤਾ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਬਾਲਾਸੌਰ ਵਿੱਚ 1968 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗੁਰੂ ਸੁਧਾਕਰ ਸਾਹੂ ਤੋਂ ਓਡੀਸੀ ਸਿੱਖਣੀ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਸੁਜਾਤਾ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਨੇ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਓਡੀਸੀ ਰਿਸਰਚ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਪਦਮ ਵਿਭੂਸ਼ਣ ਗੁਰੂ ਕੇਲੂਚਰਨ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਅਧੀਨ ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। ਉਹ 1987 ਵਿੱਚ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ, ਓਡੀਸ਼ਾ ਆਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਰੂ ਕੇਲੂਚਰਨ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਤੀਕਾਂਤ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਟੀ ਪ੍ਰੀਤੀਸ਼ਾ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਵੀ ਇੱਕ ਓਡੀਸੀ ਡਾਂਸਰ ਹੈ।

                                               

ਫੁਗੜੀ

ਫੁਗੜੀ ਇਕ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਗੋਆ ਦਾ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਕੌਂਕਣ ਦੌਰਾਨ ਹਿੰਦੂ ਵਰਗੇ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਅਤੇ ਵਰਤਾ ਆਦਿ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਾਚ ਸ਼ੈਲੀ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗੋਆ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਨਾਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਭਾਦਰਪਦਾ ਦੌਰਾਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਉਕਤਾਪਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਕ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

                                               

ਦਰਸ਼ਨਾ ਝਾਵੇਰੀ

ਦਰਸ਼ਨਾ ਝਾਵੇਰੀ,ਚਾਰ ਝਾਵੇਰੀ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਣੀਪੁਰੀ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸਰ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਰੂ ਬਿਪਿਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ 1958 ਵਿੱਚ ਸਟੇਜ ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ 1972 ਵਿਚ ਮਨੀਪੁਰੀ ਨ੍ਰਿਤਨਾਲਿਆ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਨੀਪੁਰੀ ਨਾਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੁੰਬਈ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਅਤੇ ਇੰਫਾਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

                                               

ਡੈਬਕੇ

ਡੈਬਕੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਪੈਲਿਟ ਕੀਤਾ ਇੱਕ ਮੂਲ ਲੇਵੈਂਟਾਈਨ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ। ਡੈਬਕੇ ਸਰਕਲ ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਲਾਈਨ ਡਾਂਸ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਾਈਨ ਸੱਜੇ ਤੋਂ ਖੱਬੇ ਬਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡੈਬਕੇ ਦਾ ਲੀਡਰ ਸਤਰ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਡਾਂਸਰਾਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਗਲਿਸ਼ ਵਿਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਡੈਬਕਾ, ਡੱਬਕੀ, ਡਬਕੇਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

                                               

ਅਲੀ ਅਈ ਲਿਗਾਂਗ

ਅਲੀ-ਅਈ-ਲਿਗਾਂਗ ਇੱਕ ਬਸੰਤ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਆਹੂ ਝੋਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਾਮ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਆਮ ਜਨ-ਜਾਤੀ ਮਾਈਸਿੰਗ ਜਾਂ ਮਿਸ਼ਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਬੀਜ ਬਿਜਾਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬੀਜਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਲੀ- ਫਲ਼ੀਦਾਰ, ਅਈ- ਬੀਜ ਅਤੇ ਲਿਗਾਂਗ-ਬੀਜਣਾ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ।

                                               

ਮਾਸਲੇਨਿਸਤਾ

ਮਾਸਲੇਨਿਸਤਾ ਪੂਰਬ ਸਲੇਵਿਕ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਨੰਦਵਰਧਕ ਤਿਉਹਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ ਫਰਵਰੀ ਜਾਨ ਮਾਰਚ ਦੀ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਉਤਸਵ ਕਜ਼ਾਖੀ, ਯੂਕਰੇਨੀ ਤੇ ਬੁਲਗਾਰੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਰੰਪਰਕ ਰੂਸੀ ਤਿਉਹਾਰ ਜੋ ਕੀ ਸਰਦੀ ਦਾ ਅੰਤ ਤੇ ਬਸੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਮੱਖਣ ਹਫਤੇ ਜਾਨ ਪੈਨਕੇਕ ਦਾ ਹਫਤਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਨਕੇਕ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਤੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਦੇ ਪੈਨਕੇਕ ਗੋਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋ ਬਾਦ ਉਭਰਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਪੈਨਕੇਕ ਨੂੰ ਮੱਖਣ, ਜੈਮ ਜਾਨ ਫਲਾਂ ਦੇ ਮੁਰੱਬੇ ਨਾਲ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ...

                                               

ਸ਼ਿਕੋਕੂ

ਸ਼ਿਕੋਕੂ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਟਾਪੂ ਹੈ। ਇਹ 225 ਕਿਮੀ ਲੰਬਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਚੌੜਾਈ 50 ਅਤੇ 150 ਕਿਮੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸ਼ਿਕੋਕੂ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 18.800 ਵਰਗ ਕਿਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਸੰਨ 2005 ਵਿੱਚ 41.41.955 ਸੀ। ਇਹ ਹੋਂਸ਼ੂ ਟਾਪੂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਿਊਸ਼ੂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।

                                               

ਸਈਦ ਮੁਸਤਫ਼ਾ ਸਿਰਾਜ

ਸਈਦ ਮੁਸਤਫਾ ਸਿਰਾਜ ਇੱਕ ਉੱਘਾ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। 1994 ਵਿਚ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਮਿਥਿਕਲ ਮੈਨ ਲਈ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਾਹੀ ਗਈ ਰਚਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2005 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਕਹਾਣੀ "ਰਣੀਰਘਾਟੇਰ ਬਿਰਤਾਂਤੋ ਤੇ ਫਿਲਮ ਫ਼ਾਲਤੂ ਅੰਜਨ ਦਾਸ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲਗਭਗ 150 ਨਾਵਲ ਅਤੇ 300 ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ। ਉਹ ਜਾਸੂਸ ਪਾਤਰ ਕਰਨਲ ਨੀਲਾਦਰੀ ਸਰਕਾਰ ਉਰਫ "ਗੋਇੰਦਾ ਕਰਨਲ", ਜਾਸੂਸ ਕਰਨਲ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ।

                                               

ਕੈਰੀ ਐਨ ਇਨਾਬਾ

ਕੈਰੀ-ਐਨ ਇਨਾਬਾ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨ੍ਰਿਤਕੀ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨਾਚ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜੱਜ, ਅਦਾਕਾਰਾ, ਖੇਡ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨ, ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਪਣਾ ਕਿੱਤਾ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਨ੍ਰਿਤਕੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

                                               

ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ

ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਕੋਰੀਆਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ, ਪਰ 1948 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਪੀਪਲਜ਼ ਰੀਪਬਲਿਕ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ. ਪੁਰਾਣੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਕੋਰੀਆ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਤਾਕਰਾਂ ਦੀ ਉਤਪਾਦਕ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਅਮਲੀ ਹੈ; ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਾਂਤੀ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਅਤੇ ਕੋਰੀਆਈ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਦੇ ਪੁਨਰਗਠਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਪਾਨੀ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ, ਨੂੰ ਸਾਮਰਾਜੀ ਰੂਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਨਕਲਾਬੀ ਨਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਨਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧੂ ਦੇ ਤੌਰ ...

                                               

ਕਨਕ ਰੇਲੇ

ਕਨਕ ਰੇਲੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਾਂਸਰ, ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫ਼ਰ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੋਹਿਨੀਅੱਟਮ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਲੰਦਾ ਡਾਂਸ ਰਿਸਰਚ ਸੈਂਟਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਨਾਲੰਦਾ ਨ੍ਰਿਤਯ ਕਲਾ ਮਹਾਂਵਿਦਿਆਲਿਆ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ-ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਹੈ।

                                               

ਨੇਹਾ ਮੇਹਤਾ

ਨੇਹਾ ਮਹਿਤਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਛਾਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਸਾਉਣੇ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਅਲ ਤਾਰਕ ਮਹਿਤਾ ਕਾ ਉਲਟਾ ਚਸ਼ਮਾ ਵਿੱਚ ਅੰਜਲੀ ਮਹਿਤਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕਾਰਨ ਮਿਲੀ। ਇਸਨੇ ਸਟਾਰ ਪਲੱਸ ਦੇ ਸੀਰੀਅਲ ਭਾਬੀ ਵਿੱਚ ਸਰੋਜ ਦੀ ਸਿਰਲੇਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਚਿਹਰਾ ਬਣਾਇਆ।

                                               

ਜੇਨ ਪ੍ਰੈਟ

ਜੇਨ ਪ੍ਰੈਟ ਸੈਸੀ ਅਤੇ ਜੇਨ ਦੀ ਬਾਨੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਕਸੋਜੇਨ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ। ਇਹ ਸੀਰੀਅਸ ਐਕਸਐਮ ਰੇਡੀਓ ਤੇ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ ਜੇਨ ਰੇਡੀਓ ਦਾ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਹੈ।

                                               

ਰੇਖਾ ਰਾਣਾ

ਰੇਖਾ ਰਾਣਾ ਇੱਕ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਥੀਏਟਰ ਕਲਾਕਾਰ, ਮਿਸ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਜੇਤੂ, ਪਿਨਿਕ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਟਾਈਟਲ ਧਾਰਕ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਦੀ ਸੰਸਥਾ, ਸਟਾਰ ਸੰਸਥਾ ਅਤੇ ਸੇਵ ਆਵਰ ਵੁਮੈਨ ਦੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਅਬ ਹੋਗਾ ਧਰਨਾ ਅਨਲਿਮਿਟਿਡ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅੰਨਾ ਹਜ਼ਾਰੇ ਦੇ 13 ਅਪ੍ਰੈਲ 2012 ਦੇ ਧਰਨੇ ਉੱਪਰ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ।

                                               

ਸਰੋਜਾ ਵੈਦਿਆਨਾਥਨ

ਸਰੋਜਾ ਵੈਦਿਆਨਾਥਨ ਇੱਕ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫ਼ਰ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸਥਾਰਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ 2002 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 2013 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਸੀ।

                                               

ਨਿਰੂਪਮਾ ਰਾਜੇਂਦਰ

ਫਰਮਾ:Infobox dancerਫਰਮਾ:Infobox dancer ਨਿਰੂਪਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜੇਂਦਰ ನಿರುಪಮ ಮತ್ತು ರಾಜೇಂದ್ರ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਅਤੇ ਕੱਥਕ ਨ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਦੇ ਉੱਘੇ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਰਤਕੀ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਤੋਂ ਹਨ।

                                               

ਮੋਹੁਆ ਮੁਖਰਜੀ

ਡਾ. ਮੋਹੁਆ ਮੁਖਰਜੀ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਲੇਖਿਕਾ ਸੀ।ਉਸਨੇ ਗੋਖਲੇ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਸਕੂਲ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿਚ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1974 ਵਿੱਚ ਆਲੋਕ ਮੁਖਰਜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਸਰਗਰਮੀ, ਲਿਖਤਾਂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਨਾਉਣਾ, ਕਲਾ, ਥੀਏਟਰ ਦਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਖੋਜ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ "ਸੰਯੋਗ ਔਡੀਓ ਵਿਜ਼ੁਅਲ ਐਂਡ ਵੈਲਫੇਅਰ ਸੋਸਾਇਟੀ" ਦੀ ਬਾਨੀ ਸੀ।

                                               

ਇਲਮ ਇੰਦਰਾ ਦੇਵੀ

ਇਲਮ ਇੰਦਰਾ ਦੇਵੀ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੀਪੁਰੀ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਲਾਇ ਹਰਾਓਬਾ ਅਤੇ ਰਾਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੁਹਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦਵਤਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਵਾਂ ਬਦਲੇ 2014 ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

                                               

ਦੀਪਤੀ ਓਮਚੇਰੀ ਭੱਲਾ

ਦੀਪਤੀ ਓਮਚੇਰੀ ਭੱਲਾ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਗਾਉਣ ਅਤੇ ਨੱਚਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਹੁਨਰ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਲੀਲਾ ਓਮਚੇਰੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ, ਜੋ ਮੰਨੀ ਪ੍ਰਮੰਨੀ ਕਰਨਾਟਿਕ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੋਹਿਨੀਅੱਟਮ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਕਤਾ ਹੈ,ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਰਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮੋਹਿਨੀਅੱਟਮ, ਸੋਲੋ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸ ਮਹਾਨ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਕਲਿਆਣੀਕੁਟੀ ਅੰਮਾ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮਿਉਜ਼ਕ ਐਂਡ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਮਿਉਜ਼ਕ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ 2007 ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।

                                               

ਰਾਜੀ ਨਰਾਇਣ

ਰਾਜੀ ਨਰਾਇਣ ਭਾਰਤੀ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਇਕ ਡਾਂਸ ਸਕੂਲ ਨ੍ਰਿਤਯਾ ਗੀਤਾਂਜਲੀ ਦੀ ਸਹਿ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ, ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨੱਤੂਵੰਗਮ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਲਈ ਮੇਕ-ਅਪ ਅਤੇ ਹੇਅਰ-ਸਟਾਇਲਿੰਗ ਦੇ ਕੋਰਸ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਲੋਕ-ਨਾਚ
                                     

ⓘ ਲੋਕ-ਨਾਚ

ਲੋਕ-ਨਾਚ ਜਨ-ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਹੱਤਪੂਰਨ ਅੰਗ ਹਨ। ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਵਾਂ, ਉਮੰਗਾਂ, ਵਲਵਲਿਆ ਅਤੇ ਉਲਾਸ- ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰਮਨ-ਪਿਆਰਾ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਹੀ ਹੈ। ਲੋਕ-ਨਾਚ ਲੋਕ-ਸਮੂਹ ਦੀ ਸਿਰਜਨ-ਕਲਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵੰਨਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕ-ਮਾਨਸ ਦੇ ਸਮੁਚੇ ਹਾਵਾਂ-ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਮੁੰਦਰਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਉ-ਸੰਦਰਵ ਰਾਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਿਚਾਰਾਂ,ਵਿਸ਼ਵਾਸਾ, ਮਿੱਥਾਂ, ਰਹੁ-ਰੀਤਾਂ ਸਰੀਰਕ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਸਮਰੱਥਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਲੋਕ-ਨਾਚਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ-ਨਾਚ ਸਧਾਰਨ ਲੋਕ-ਸਾਜ਼, ਸਧਾਰਨ ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਰਵਪੱਖੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ-ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕਰੜੀ ਨਿਯਮਾਵਲੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ, ਕਿਸੇ ਸਰਬ-ਸਾਂਝੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੀ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹੈ। ਲੋਕ ਨਾਚ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਨ ਅੰਗ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ-ਨਾਚ ਨੂੰ ਗੀਤਾ ਰਹੀ ਗਤੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਾਚ ਰਾਗ ਅਤੇ ਤਾਲ ਪੱਖੋਂ ਵੀ ਸੁਤੰਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਸਾਜ਼ ਦੇ ਮੁਥਾਜ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾੜੀਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਵੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕ ਨਾਚ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਪਰਤਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਮੁੰਦਰਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਂਹੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵਨਾਂਵਾਂ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਸ਼ਤ-ਦਰ-ਪੁਸ਼ਤ ਹੋਰ ਲੋਕ-ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਵਾਹਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਨਚਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੰਬੰਧੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਬੰਧੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਲੋਕ-ਨਾਚ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਜ਼-ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਵੇਸ਼-ਭੂਸ਼ਾ ਜਨ-ਸਧਾਰਨ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਪੱਧਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੀ ਉਮਰ ਪੰਜ ਹਜਾਰ ਪੂਰਵ ਈਸਵੀ ਹੋਣ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ-ਨਾਚਾਂ ਨੇ ਇਥੋਂ ਦੇ ਜਨ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੜਕਨ ਕਾਇਮ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਲੌਕਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਹਨ। ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੁਲਾਰੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋਏ ਗੱਭਰੂਆਂ ਅਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਥਾਪ ਲੋਕ-ਗੀਤ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸੁਰ-ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਢੋਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ-ਪ੍ਰਿਯ ਲੋਕ-ਸਾਜ ਦੀ ਤਾਲ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਮੁੱਚ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

                                     

1. ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਨਾਚ

ਲੋਕ-ਨਾਚ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਜਨ-ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਥਾਂ ਬਣੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਰਦਾਵੇਂ ਲੋਕ-ਨਾਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸੁਡੋਲਤਾ, ਜ਼ਿੰਦਾ-ਦਿਲੀ, ਸਾਹਸ ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਰੜੀ ਸਰੀਰਕ ਵਰਜ਼ਿਸ, ਮਸਤ-ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਨਿਰਪੇਖ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਝਲਕ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪਹਿਲੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ-ਨਾਚ

ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲਤਾ, ਸਹੁਜ, ਸਾਦਗੀ, ਰਵਾਨਗੀ ਅਤੇ ਲਚਕਤਾ ਭਰਭੂਰ ਹਨ। ਗਹਿਣਿਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਫੱਬਤ ਵਾਲੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਪਹਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਮਾਂਗਲਿਕ ਕਾਰਜ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇ ਲੋਕ-ਨਾਂਚਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਬੋਲ ਦੇ ਉਚਾਰ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਅੰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਵਿਭਿੰਨ ਮੁਦਰਾਂਵਾ ਸਹਿਜ਼-ਭਾਵ ਸੱਭਿਆਚਾਕ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸਤਰੀ ਲੋਕ-ਨਾਚਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਉਪਜਾਇਕਤਾ ਨਾਲ ਜਾ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।

ਮਰਦਾਵੇਂ ਲੋਕ-ਨਾਚ

ਮਰਦਾਵੇਂ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸੁਡੋਲਤਾ, ਜ਼ਿੰਦਾ-ਦਿਲੀ, ਸਾਹਸ ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

                                     

2.1. ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੇ ਲੱਛਣ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਸਹਿਜ-ਸੁਭਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ:

ਲੋਕ-ਨਾਚ ਨੂੰ ਨੱਚਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਨਾਤਨੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਟਰੇਨਿੰਗ ਨਹੀਂ ਲੈਂਣੀ ਪੈਂਦੀ। ਇਸ ਵਿਚ ਹਰ ਅਦਾ ਅਤੇ ਐਕਸ਼ਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿਚ ਕੁਦਰਤੀ ਤਾਲ ਦਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਲੋਕ-ਨਾਚ ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਫੁੱਟਿਆ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਚਸ਼ਮਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਬੇਰੋਕ ਪ੍ਰਗਟਾ ਹੈ:

ਬੋਲ ਅਗੰਮੀ ਨਿਕਲਣ ਅੰਦਰੋਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਵਸ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ।

ਨੱਚ ਲੈ ਸ਼ਾਮ ਕੁਰੇ, ਦੇ ਕੇ ਸ਼ੌਂਕ ਦੇ ਗੇੜੇ.”

ਨਾਚ ਦੇ ਬੋਲ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾ ਅਤੇ ਅਗੰਮੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੇੜੇ ਸੌਂਕ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਬੰਧਨ ਦਾ ਪਾਲਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਸ਼ੌਂਕ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ-ਨਾਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਅਭਿਵਿਅਕਤ ਰੂਪ ਹੈ। ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਹੈ।

                                     

2.2. ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੇ ਲੱਛਣ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਵਿਚ ਸੁਮਾਪਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:

ਲੋਕ-ਨਾਚ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਬੇਤਰਤੀਬਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨੱਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਅਤੇ ਹਰਕਤਾਂ ਮਾਪੀਆਂ ਤੋਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕਸਾਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੁਮਾਪਤਾ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਧੇ ਵਿਚ ਤਾਲੀ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਕੋ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਤਾਲੀ ਮਾਰਨ ਦੀ ਹਰਕਤ ਜਿਥੇ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਐਕਸ਼ਨ ਵਿਚ ਸੁਮਾਪਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਮਾਪਤਾ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੱਛਣ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਲੋਕ ਨਾਚ ਆਪਣੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

                                     

2.3. ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੇ ਲੱਛਣ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਦੀਆਂ ਅਦਾਵਾਂ ਸਾਧਾਰਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚੋਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ:

ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸੁਮਾਪ ਵਿਚ ਢਾਲਕੇ ਨਾਚ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਕਿੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਅਦਾਵਾਂ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਵਿਚ ਆਮ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

                                     

2.4. ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੇ ਲੱਛਣ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਟੇਜ ਜਾਂ ਸਜਾਵਟ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:

ਇਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚੋਂ ਫੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਪਹਿਰਾਵਾ, ਹਰ ਸਟੇਜ, ਹਰ ਅਦਾ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਲੋਕ-ਨਾਚ ਨੱਚਣ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਅਸੀਂ ਗਿੱਧੇ-ਭੰਗੜੇ ਸਟੇਜਾਂ ’ਤੇ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਇਹ ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ। ਬੇਸ਼ਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਦੀਆਂ ਅਦਾਵਾਂ ਨਕਲ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।” ਪਰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਤੇ ਸੰਦਰਭ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਇਹ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਤੇ ਸੰਦਰਭ ਸਟੇਜੀ ਨਾਚਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

                                     

2.5. ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੇ ਲੱਛਣ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਸੁਰ ਤਾਲ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ:

ਬੇਸ਼ਕ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਵਿਚ ਅਦਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਹੈ, ਸਟੇਜ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਾਕ ਦੀ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਸੁਰ ਅਤੇ ਤਾਲ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਰ ਤਾਲ ਸਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੈ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਸੁਰ ਤਾਲ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਗਰੂ ਬੰਨ ਲੈਣਾ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤਾੜੀ ਮਾਰਨੀ, ਮੂੰਹ ਦੁਆਰਾ ਸੀਟੀ ਮਾਰਨੀ ਆਦਿ। ਪੰਜਾਬੀ ਗਿੱਧੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸਾਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਸਿਰਫ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰਕੇ ਹੀ ਤਾਲ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

                                     

2.6. ਲੋਕ ਨਾਚ ਦੇ ਲੱਛਣ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂਇਸ਼ਾਰੇ ਸਿੱਧੇ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:

ਇਸ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵ ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਨਿਸੰਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੁਦਰਾ ਕਾਮ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਨਾਟਿਅਮ ਜਾਂ ਕਥਾਕਲੀ ਵਾਂਗ ਇਹ ਜਟਿਲ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸਗੋਂ ਸਿੱਧਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਾਚਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਵੱਡਾ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ। ਲੋਕ-ਨਾਚ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਜਨ ਸਾਧਾਰਨ ਦੇ ਸਮਝ ਆ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਇਹ ਅਦਾਵਾਂ ਅਸ਼ਲੀਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬਾਕਾਇਦਾ ਇਕ ਸੰਜਮ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੱਛਣਾ ’ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਲੋਕ-ਨਾਚਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ।

ਲੋਕ-ਨਾਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਹਿਜ-ਸੁਭਾ ਸੁਮਾਪਮਈ ਤੇ ਸੁਰ-ਤਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਪ੍ਰਗਟਾ ਹੈ।

ਝੁੰਮਰ
                                               

ਝੁੰਮਰ

ਝੁੰਮਰ ਜਾਂ ਝੂਮਰ جھمر ਮੁਲਤਾਨ ਅਤੇ ਬਲੋਚਸਤਾਨ, ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਾਂਦਲਬਾਰ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ ਦਾ ਬੜਾ ਸਹਿਜ ਅਤੇ ਲੈਅਮਈ ਰੂਪ ਹੈ। ਝੂਮਰ ਦਾ ਮੂਲ ਝੂਮ ਹੈ। ਜੁੜੇ ਗੀਤ ਝੂਮਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਵਲਵਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੇੜੇ ਦਾ ਨਾਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਆਹ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਚੰਨ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹਦੇ ਐਕਸ਼ਨ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਜਨੌਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰ-ਸਿਰਜਨਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਥੰਕਾਮਨੀ ਕੁੱਟੀ
                                               

ਥੰਕਾਮਨੀ ਕੁੱਟੀ

ਥੰਕਾਮਨੀ ਕੁੱਟੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਾਂਸਰ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਅਤੇ ਮੋਹਿਨੀਅੱਟਮ ਮਾਸਟਰ ਅਤੇ ਉੱਘੀ ਡਾਂਸ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਰਹੂਮ ਪਤੀ ਗੋਵਿੰਦਨ ਕੁੱਟੀ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਡਫਲੀ
                                               

ਡਫਲੀ

ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੁਰਦੀ ਅਤੇ ਫਾਰਸੀਫਰੇਮ ਡਰੱਮ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਕੁਰਦ ਵਿਚਾਲੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਡੈਫ ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗੀਤ ਸਾਧਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

                                               

ਈਸ਼ਾਨ ਹਿਲਾਲ

ਈਸ਼ਾਨ ਹਿਲਾਲ ਇੱਕ ਮਰਦ ਭਾਰਤੀ ਬੇਲੀ ਡਾਂਸਰ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚ ਤਕਨੀਕ ਕੱਥਕ, ਲੋਕ ਤਕਨੀਕ ਕਾਲਬੇਲੀਆ ਅਤੇ ਬੇਲੀਡਾਂਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪੇਸ਼ੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੇਲੀ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। 2017 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦੇਵੀਸ਼ੀ ਤੁਲੀ, ਤਮੰਨਾ ਮਹਿਰਾ, ਸੋਨਲ ਭਾਰਦਵਾਜ ਅਤੇ ਮਾਨਸੀ ਦੂਆ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਿਫਟ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ ਉੱਤੇ ਰਨਵੇਅ ਦੀ ਸੈਰ ਕੀਤੀ ਸੀ।

Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →